The Second Star to the Right

Zomer

De redenen waarom deze blog een beetje stil is gevallen wil ik jullie graag vertellen: Het is een hartstikke leuke zomer tot nu toe! En ik kom wat inspiratie tekort. Maar daar zullen de vlindertjes vangen, zeeschuim en de afgelopen Gentse Feesten wel weer leven in brengen. Sommige werken nog aan hun thesis - het zijn de laatste uren mensen!! - andere genieten nog van het feit dat die hopen boeken en papier, en die schrijfkramp, nog even uitgesteld kunnen worden. Ondertussen is het terrasjesweer in Antwerpen, er wordt gezwommen in de Noordzee en in Gent worden nog steeds de leukste feestjes gegeven. Toch geef ik toe dat de verveling des te sneller mij aanvalt!!! Dus ben ik boeken gaan kopen :)! En die ga ik allemaal lezen ( zo een stuk of 8) voor de vakantie om is :p. Misschien heb ik dan weer wat blog inspiratie, tenminste dat hoop ik.

Groetjes en misschien tot ergens op coctailvol terrasje met veel zand en zicht op schoon volk!

Second Change

Spend all my time waiting for that second chance, for a break that would make it okay.
There's always some reason to feel not good enough, and it's hard at the end of the day.
So I need some distraction, a beautiful release. Maybe I'll find some peace tonight, but memories seep from my veins and make me empty...May I find some comfort in the arms of the angel.
Because I'm so tired of the straight life, Everywhere you turn the storm keeps on twisting
Kept on building the lies, made up for all that you lack. It don't make no difference escaping one last time, it's easier to believe

Based on: "Angel" from Sarah Mclachlan

Vivo per lei

De zon is weg! :(:(:(

Misschien niet zo heel erg, want het is weer bloktijd! En als de zon schijnt ga ik altijd wandelen, ijsjes eten, en luieren in het gras van het Zuidpark. Maar toch mis ik de zon. De zon maakt iedereen zo vrolijk. Niet te warm, niet te koud, gewoon de zon. Je wordt 's morgens wakker en het zonnetje lacht je toe door het raam. Zalig! Nog even blijven liggen en doordromen, rechtstaan met een big smile, de volumeknop van de radio open draaien en luidkeels meezingen met een of ander fout muziekje...zoals "I'm Walking on Sunshine"!

Ik ben weer verzot op rijstpap. Vooral die van Nestlé, eigenlijk de enige rijstpap die ik eet. Terwijl ik lepel in de grote ronde ribbelige pot maak ik mijn planning tot en met 25 juni. 25 juni, zucht...de laatste dag van mijn mss wel allerlaatste examens aan de UGent. Wat zijn die jaren toch voorbij gevlogen. *traantje wegpinken*. Ik herinner mij mijn eerste examen nog: Bouwkunst I van Pr. Strauven...kuch...een ramp :p.Maar ik was dan ook geen voorbeeldig studentje in die tijd ;). De hoeveelheid voor dat vak was immens. Ooit Watkin gelezen? Wij moesten dat "boekje" en zijn "enkele prentjes" blokken en nog een duizenden slides erbij en... kortom het was VEEL. En ik heb een 8 gehaald. Vond dat nog straf van mijzelf, die 8! Een jaar later legde ik het een tweede keer af en het was in orde.                                                                                                                        Nu zijn we vijf jaartjes verder, scriptor KHK geweest, vriendjes gehad (?), steeds kleinere tweede zits, meer begrip, meer steun, meer vrienden en herinneringen, meer feestjes, meer pintjes, veel traantjes maar meer glimlachjes en meer en meer theater! We worden volwassener...allee dat zou toch moeten, maar ik geloof daar niet in. Waar ik wel in geloof is dat je beetje bij eetje meer en meer beseft wie je bent, wie je wil zijn en wat voor jezelf het leven inhoudt.

Maar genoeg gezever en gemeut over het verleden, ik heb dus een planning voor de toekomst gemaakt. Vooral voor de komende dagen. En ik merk al dat ik me er niet aan hou want ik moet eigenlijk zo nog een honderdtal bldz in een boek lezen over Needcompany...goe bezig Marit.         Nu de planning is haalbaar, maar er zit nergens een reservedag tussen, is misschien niet zo optimaal :s. Ik zie eigenlijk alle examens wel zitten, enkel een klote vakje niet. Sorry voor de taal, maar het vak is echt brol, ik heb er niets aan. Tegenover Amerikaanse Cultuur, ja wadde DENNIS BERTHOLD FOR PRESIDENT. Zelden kom je zo een goede prof tegen. Zijn uitleg over wat die verwacht van je op het examen is zo gedetailleerd en D U I D E L I J K, ongelooflijk. Love that guy!!! Ondankt het vele leeswerk dat ik nog nheb voor dat vak zie ik het echt wel zitten.

                  

bla bla bla deel 1

"People talk more than they should." Nee, echt. Gewoon zwijgen, niet zagen, drinken, kaarten leggen, verder knuffelen is blijkbaar te moeilijk voor mensen die het meer dan gewoon goed hebben. Maar ze beseffen niet hoe goed ze het hebben. Soms ga ik zelfs niet graag winkelen omdat ik de mensen rondom mij bezig hoor en ze doen niet anders dan zagen op de prijs, de kleur, de maat, het weer, hun cellulite, hun collega's,... niet dat ik hiermee wil zeggen dat ik een engeltje ben, integendeel zelfs. Al dat geklaag en getetter werkt veel te aanstekelijk en ik betrap mijzelf erop het uren aan een stuk te doen, zelfs als de mensen niet luisteren. Je moet er maar eens op letten hoveel seconden iemand echt naar iemand anders luistert. Ik vraag me af hoeveel er gebabbeld wordt als mijn 's nachts alleen in bed kruipt... Mijn eerste dag hier bij Troubleyn is alles behalve een babbeldag! Toerismeboekjes maken voor de buitenlandse kunstenaars. Over Antwerpen. Ik en Antwerpen...Ik ken zelfs mijn weg in Parijs ondertussen beter dan in mijn eigen geboortestad. Restaurantjes in Antwerpen...???...zie je die restaurantenlijst die ik heb gemaakt, das allemaal lekkers te vinden in Gent. Ik hoop binnenkort een productiehuis als deze "Fabriek van jan Fabre" te vinden in mijn studentenstadje...Indrukwekkend ding waar ik nu "werk" als productie - assistente ( toerismeboekjes maken voor de dansers :p - maar kom bij Arabesque was het ongeveer ook zo de eerste weken, no problem ). Volgende keer hoop ik wel dat ik eens een stage kan doen als dramaturg of iets meer onderzoekend gericht, alles op zijn tijd. En hoe meer ervaring hoe beter. En Sophie is een super lieve, en een knappe!! Leek ik daar maar een beetje op...Ge krijgt hier trouwens kei veel fruit en nootjes met rozijnen om binnen te spelen, allemaal veel drinken, en hihi lekkere sandwishes!!! En dat heel de zomer lang? Ja wadde mjammie, ik ben dol op eten!!! Ik ga nu mijn toerismeboekje eens kopiëren, wel dertig keer, het is heel interessant, maar ik krijg er op een of ander manier geen fotootje bij :(, en ik ben zo dol op fotootjes. Brabo op de voorgrond enzo :(. Ach ja die dansers, acteurs en muzikanten moeten dan maar zelf de stad gaan ontdekken zonder vbplaatjes. Voor gidsen heb ik jammer genoeg geen tijd, ik meen mij te herinneren dat ik zo nog twee zware papers en 7 examens heb binnen een maand...EEN MAAND...maw STRESS...! Dus hopelijk wordt er wat minder afgetetterd over onnuttige zaken, want anders...boze marit...en dat willen we ni ;)

emma

Emma

Oke het is een gewoon doodnormaal tv programma met allemaalmensen die een leven leiden/"lijden" met een hoog soapgehalte :)

Maar het zijn wel lieve mensen, mooie mensen en grappige mensen. Vooral Emma!

foto- oooh -tjes

Maritje

Pas -vrolijke kerst - en!

Strand, zonneke, een beetje wind en de zee. Dat is wat ik nodig heb, de wind door mijn haren en wegdromen van verdere oorden, met mijn voeten in het water, zalig!
Hoewel ik niet meteen de tijd heb, met de paasvakantie in zicht heb ik het gevoel dat de koude Noordzee mij roept..."kom, Maritje, kom!", en ik volg altijd de wind,  zoals Mary Poppins, maar dan zonder paraplu.
Enkele weken geleden heb ik een première bijgewoond van Meg Stuart : "Blessed". Dit was in samenwerking met de Portugese choreograaf en danser Francisco Camacho. Het leuke aan deze voorstelling was voor mij, wanneer hij in zijn kartonnen huisje wacht tot een plotse regenbui over is, een ...dansen de regen...gevoel in mijzelf! Ik moest mij inhouden om niet naar voor te lopen en onder de vele druppels te staan dansen, oke ja ik ben een Singing in the Rain fan, maar die film is ook grappig! Nee serieus, dansen in de regen, op zijn Gene Kelly's of  op zijn Camacho's, als je ermaar in danst en er niet op zit te staren. Het geluid van vallende druppels op de stoep, tegen je raam, in de reeds ontstane plassen,...zalig geluid. Het geluid van de regen in de bossen wanneer we wandelen naar de MatterhornHütte...zulke kleine dingen moet men meer leren koesteren.
Ik zou eigenlijk "The Great Gatsby" moeten lezen...maar elke keer als ik begin te lezen aan de eerste drie pagina's val ik slaap, onbewust he! Toch kan ik het vak " American Culture" enorm aanraden, het wordt uitstekend gegeven en het is best interessant, in ieder geval veeeeeeeeeeel interessanter dan ik had verwacht, ben er zot van.  Moest men thesis nu eens af geraken, ik zou de Master na Master: American Studies nog zien zitten, maar die thesis he...;) en ik heb andere toekomstplannen. En de examens zijn weer in zicht en ik heb nog steeds drie zware papers af te werken, en beginnen...Maar voor de rest gaat alles goed. Ik heb namelijk een inventaris opesteld en ik vraag me af wat ik eigenlijk te klagen heb. Binnenkort zie ik zelfs een vriendin van vroeger terug en ik kijk er enorm naar uit!
En het regent paaseieren, ik ben daar zelf niet zo zot van, maar ik denk dat ik hier toch een mandje ga zetten, voor het vele bezoek van de laatste weken...Vooral Ralph en Albrecht na hun brouwerijbezoek...Ralph, je moet nog steeds je filmpje komen bekijken...ik krijg dat verdomde grappige ding niet op youtube of doorgestuurd naar begunstigden ;). Zo ligt hier trouwens nog steeds een filmpje van ons Tessa en iets met hondjes...Maar ik had beloofd van het niet te uploaden, en tga toch niet lukken, computergenie dat ik ben :p.
Toch even reclame maken voor het volgende evenement :p. PARTS komt naar de Vooruit, en het volledige programma + meer info kan je hier vinden:
http://www.vooruit.be/reeks/26/    of     bij PARTS zelf!
Mij zal je daar af en toe ook wel eens vinden, zie het als de chocoladebar van de dans :p.
Als je de jonge dansers nog aan het werk wil zien, zonder er geld voor te geven gaat dat ook, maar je moet eens doorklikken via de links en zelf op avontuur gaan.
En nu komt het olifantje met de lange, schattige oren mij in slaap wiegen...nog wat meisje zonder vriendje therapie met: How to loose a guy in ten days...ik ken hem vanbuiten...en ja ik ben daar fier op...en dan...tandjes poetsen, pyama aan en dan naar bedje...
En wat dat meisje zonder...betreft...ik vind dat eigenlijk helemaal niet zo erg, het vrijgezellenleven is vrij gezellig! ( ja Kobe copyright!)

Some Days

Some days aren't yours at all, they come and go as if they're someone else's days
They come and leave you behind, some else's face and it's harsher than yours, and colder than yours
They come in all quiet, sweep up and then they leave, and you don't hear a single floor board creak
They're so much stronger then the friends you try to keep by your side

Dowmtown, I'm not here, not anymore, I've gone away
Don't call me, don't write

You are my sweetest downfall, I loved you first,
Beneath the sheets of paper lies my truth, I have to go
Your hair was short when we first met, He ate a slice of wonder bread and went right back to bed
And history books will forget about us, They will not mention us, not even once

You are my sweetest downfall, I loved you first
Beneath the stars came falling on our heads, but there just soft light
He told me i was beautiful and came into my bed, And he told me that I'd done alright, and kissed me till the morning light
You are my sweetest downfall
I loved you first

guess who:p

Your cruel device
Your blood, like ice
One look could kill
My pain, your thrill
I want to love you but I better not
Touch (dont touch)
I want to hold you but my senses
Tell me to stop
I want to kiss you but I want it too
Much (too much)
I want to taste you but your lips
Are venomous poison
Youre poison running through my
Veins
Youre poison, I dont want to
Break these chains
Your mouth, so hot
Your web, Im caught
Your skin, so wet
Black lace on sweat
I hear you calling and its needles
And pins (and pins)
I want to hurt you just to hear you
Screaming my name
Dont want to touch you but
Youre under my skin (deep in)
I want to kiss you but your lips
Are venomous poison
Youre poison running through my veins
Youre poison, I dont wanna
Break these chains
Poison
One look could kill
My pain, your thrill
I want to love you but I better not
Touch (dont touch)
I want to hold you but my senses
Tell me to stop
I want to kiss you but I want it too
Much (too much)
I want to taste you but your lips
Are venomous poison
Youre poison running through my
Veins
Youre poison, I dont wanna
Break these chains
Poison
I want to love you but I better not
Touch (dont touch)
I want to hold you but my senses
Tell me to stop
I want to kiss you but I want it too
Much (too much)
I want to taste you but your lips
Are venomous poison, yeah
I dont want to break these chains
Poison, oh no
Runnin deep inside my veins,
Burnin deep inside my veins
Its poison
I dontt wanna break these chains

Poison - Alice Cooper

memories

The world seems not the same, Though I know nothing has changed.
It's all my state of mind, I can't leave it all behind.
I have to stand up to be stronger.

I have to try to break free  From the thoughts in my mind.
Use the time that I have, I can't say goodbye,
Have to make it right. Have to fight, cause I know
In the end it's worthwhile, That the pain that I feel slowly fades away.
It will be alright.

I know, should realize Time is precious, it is worthwhile.
Despite how I feel inside, Have to trust it will be all right.
Oh, this night is too long. I have no strength to go on.
No more pain, I'm floating away. Through the mist I see the face
Of an angel, who calls my name.I remember you're the reason I have to stay.
   

vlinders

Beste bezoeker,

Vandaag, en de laatste dagen, waren vrolijke, zonrijke, mensen met glimlachjes in hun ogen dagen :). Is het misschien omdat de lente begonnen is? Het vallen van de bladeren...het groeien van de bomen...die periodes hebben hun invloed op het menselijk gedrag. Geloof me...ik spreek uit ervaring ;).

Vandaag mijn eerste ijsje van het jaar gegeten in de zon, op de kermis dan nog wel. Een plek vol marginale foorwijven, ik zat er gisteren naast eentje waar je het niet meteen van zou verwachten ;), de geur van lekkere oliebollen, eendjes vissen, overkopslingeren en niet te vergeten mega grote knuffelbeesten...:). Er moe nog altijd iemand eens zon beest winnen voor mij in een of ander schietkraam(...hint hint aan elke sexy mannelijke student in Gent...;)  )!

Nog iets om vree happy over te zijn, maar nog steeds niet vermeld, ik heb al mijn examens tot een goed resultaat weten te herleiden : D. Even dacht ik, ja die thesis wordt tweede zit, dan toch...maar ik vrees met al het werk op dit moment voor mijn nog zes resterende vakken dat de ballerina thesis even stil ligt. Maw, ik verwacht mij nog aan een jaartje Gent...het zesde! Misschien ben ik daarom wel zo vrolijk, veel werk of niet.

En er loopt, of beter ik zie ze weer staan, heel wat schoon volk rond...op de trein, op de tram, te voet, op de pleinen, in de auditoria en op podia ;). En vooral aan de laatste hebben Tessa en ik een leuke souvenir overgehouden.Twee gekke meiden van 22 en 23, bijna afgestudeerd, schreeuwend in de zaal ...*bloos*... terwijl wij eerder hadden verwacht dat alle jongeren rondom ons gingen gillen en kressen ...ach ja, het was weer een tessa - marit moment en die koesteren we met alle plezier!

Ik heb eindelijk een link gemaakt naar kobe zijn site, ik heb Tom en Eva en de kleine schattige Lauren nog eens gezien, ik heb mijn eerste lessen van deze semester weer eens gemist...bewust...( nog maar twee hoor!)...;) en het enige wat nog altijd op mij zit te wachten is de afwas, esthetica...en eigenlijk ook de grote kuis...(en thesis shhhh)...ik zal maar beginnen met de afwas...

I'm not made of stone

Het is me zwaar te moede, maar ik mag niets tonen. Ik heb lief, maar wordt gedwongen te doen of ik haat. Ik durf daarvan nog niets te laten blijken. Ik blijf stom, maar vanbinnen tuimelen de woorden over elkaar. Ik besta en toch besta ik niet. Ik bevries en toch sta ik in brand. Ik ruil mijn zelf in voor een ander zelf. Mijn zorgen zijn als m'n schaduw in de zon. Hij volgt me als ik hem ontvlucht, maar vlucht als ik hem najaag. Hij staat en ligt bij me, doet wat ik heb gedaan.
Geef ijn leven wat meer zoetigheid. Of laat me sterven, de liefde voor altijd kwijt.

Kate will say it all!

rots

Zij is de rots waar iedereen tegen botst. Een harde steen waarin de waterdruppels doorsijpelen. Samen vormen ze de kleine doorstromende riviertjes waaruit ze in de lente energie haalt en in de zomer koelte vindt. Maar met de herfst en de winter wordt alles in haar ijs en barst ze. Het meeste water smelt weg om plaats te maken voor nieuwe vriendschappen, nieuwe ideëen...

2de semester

Tweede semester is begonnen, hectisch. Dit jaar lijkt het wel hectischer dan aan het begin van een academiejaar. Misschien is dat omdat 5 jaar Universteitsleven in Gent zijn tol eist. Meer op zoek gan naar dromen vervullen en - helaas -  geld verdienen om die dromen te vervullen. Over zulke denk ik na, zeker wanneer ik net een jaartje ouder ben geworden. 23!, een priemgetal.
Iedereen begint vaak een nieuw leven, een nieuwe goede start met nieuwjaar. Ik wil de laatste nieuwjaar zo snel mogelijk vergeten, ik begin een nieuw leven op mijn 23ste, een rustiger leven - not!Misschien een leven met een itsipitsi minder feestjes, maar daarom niet een minder druk leven ;-). En uiteraard pik ik hier en daar zeker en vast nog een leuk feestje mee, maar enkel de beste!

"Een nieuw leven", of beter een nieuwe start bestaat volgens mij niet, je neemt altijd stukjes van het verleden me over de grens. Maar het is een zoektocht naar nieuwe ideëen, nieuwe avonturen en nieuwe mensen. Vooral dat laatste heeft me geboeid de laatste weken, en ik ben tot de conclusie gekomen dat nieuwe mensen de max zijn! Allen, nieuwe mensen blijven maar nieuw voor één dag. Daarna zijn het gewoon mensen. Mensen die je boeien, teleurstellen...je een beetje bang maken. En het is zo verleidelijk voor mij om te vluchten als dat laatste gebeurt. Je kan op die manier dingen uit de weg gaan. Maar uiteindelijk eindig je in jezelf te ontlopen, de mensen waarvan je houdt te ontlopen, je leven te ontlopen. Zo eindig je alleen, en zeg nu zelf: niemand wil alleen zijn. They can pretend...but...no! En ik, op mijn 23, ik voel mij alleen. Maar voor even wil ik daarop zeggen, als argument: "Sometimes being alone is my change for good company".

"If I could tell the world just one thing
It would be that we're all OK
And not to worry 'cause worry is wasteful
And useless in times like these
I won't be made useless
I won't be idle with despair
I will gather myself around my faith
For light does the darkness most fear
My hands are small, I know
But they're not yours, they are my own
And I am never broken
Poverty stole your golden shoes
It didn't steal your laughter
And heartache came to visit me
But I knew it wasn't ever after
We'll fight, not out of spite
For someone must stand up for what's right
'Cause where there's a man who has no voice
There ours shall go singing
In the end only kindness matters"

RAGTIME

GO OUT AND TELL OUR STORY, LET IT ECHO FAR AND WIDE.
MAKE THEM HEAR YOU: HOW JUSTICE WAS OUR BATTLE
AND HOW JUSTICE WAS DENIED.
AND SAY TO THOSE WHO BLAME US FOR THE WAY WE CHOSE TO FIGHT
THAT SOMETIMES THERE ARE BATTLES WHICH ARE MORE THAN BLACK OR WHITE! AND I COULD NOT PUT DOWN MY SWORD WHEN JUSTICE WAS MY RIGHT.

GO OUT AND TELL OUR STORY
TO YOUR DAUGHTERS AND YOUR SONS.
MAKE THEM HEAR YOU: AND TELL THEM, IN OUR STRUGGLE WE WERE NOT THE ONLY ONES.
PROCLAIM IT FROM YOUR PULPIT, IN YOUR CLASSROOM, WITH YOUR PEN.
TEACH EVERY CHILD TO RAISE HIS VOICE AND THEN, MY BROTHERS, THEN
WILL JUSTICE BE DEMANDED BY TEN MILLION RIGHTEOUS MEN.
MAKE THEM HEAR YOU. WHEN THEY HEAR YOU.
I'LL BE NEAR YOU AGAIN.

He keeps on rollin' along

          There’s an ol’ man called de Mississippi...That’s de ol’ man dat I’d wants to be!
          What does he care if de world’s got troubles? What does he care if de land ain’t free?
          Ol' Man River, that Ol' Man River
          He mus' know sumpin' But don't say nuthin',
          He jes' keeps rollin', He keeps on rollin' along.
          He don' plant taters, He don' plant cotton, An' dem dat plants 'em  Is soon forgotten,
          But Ol' Man River, He jes' keeps rollin' along.
          You an' me, we sweat an strain, Body all achin' an' racked wid pain -
          Tote dat barge! Lift dat bale! Git a little drunk, An' you land in jail...
          Ah git weary An' sick of tryin'; Ah'm tired of livin' An' skeered of dyin',
          But Ol' Man River, He jes' keeps rollin' along.

jou haten vraagt te veel energie

Damn! Damn! Damn! Damn! 
I've grown accustomed to his face.
He almost makes the day begin.
I've grown accustomed to the tune that
He whistles night and noon.
His smiles, his frowns,
His ups, his downs
Are second nature to me now;
Like breathing out and breathing in.
I was serenely independent and content before we met;
Surely I could always be that way again-
And yet
I've grown accustomed to his look;
Accustomed to his voice;
Accustomed to his face.

 I'm so used to hear him say
"Good morning" ev'ry day.
His joys, his woes,
His highs, his lows,
Are second nature to me now;
Like breathing out and breathing in.
I'm very grateful he's a man
And so easy to forget;
Rather like a habit
One can always break-
And yet,
I've grown accustomed to the trace
Of something in the air;
Accustomed to his face.

empty

Soms is het beter als het glas maar halfvol is. Als je op tijd "ho" kunt zeggen. Vaak verschuift de grens tussen wat je nodig hebt en wat je graag zou willen. Voor iedereen ligt die grens anders? En het ligt eraan wat er in het glas zit. Soms willen we alleen maar even proeven. En soms krijgen we er nooit genoeg van. Dan raakt het glas nooit leeg. En we willen alleen maar meer.

mona marit smile

Ik leef volgens mijn eigen definitie. Ik weiger compromissen te sluiten. Ik wil een voorbeeld zijn. Ik wil de wereld door nieuwe ogen zien.
Ik word wel eens een vluchter genoemd, een doelloze zwerfster. Maar niet iedereen die zwerft is doelloos. Vooral niet zij die waarheid verkiezen boven traditie...boven definitie...boven een bepaald beeld.

Christmas is all around me...

And so the feeling grows. It's written in the wind, it's everywhere I go,
so if you love christmas, come on and let it snow!!

---

Ik wens iedereen die deze weblog op een of andere manier gevonden heeft een zalig kerstfeest toe! Ons geef - elkaar - eenleuksexygrappigliefschattigsuperhilarischversierd...- cadeautje, the sequel, was, wat je niet verwacht van een vervolg, een fijn feestjeuh!!! Eerst en vooral wil Atheneae bedanken, zonder haar zou er nooit een sequel geweest zijn, en zeker nooit een eerste versie van dit "allemaal een naampje trekken" kotkerstfeestje. Dit jaar hebben we misschien wat overdreven met uitnodigingen en helaas hebben we niet echt iedereen kunnen uitnodigen die we zouden willen - met andere woorden volgend jaar huren we de Therminal af en we zetten een mega grote kerstboom met kerstlichtjes daar :p - maar iedereen heeft gelachen en genoten van drank en hapjes ( met dank aan Bo) en vooral iedereen heeft zich geamuseerd! Bedankt aan de flinke opkuisers en ook aan iedereen die zich aan bood om alles op te ruimen, maar die ik flink naar de Amber heb gestuurt om daar, in kleinere kring weliswaar, het feestje gewoon verder te zetten.

Bedankt aan onze liefste Ellie Bellie voor de super goede kerstmuziek en mezelf voor de Samson en Gert Kerstcd :p. Bedankt aan de andere kotgenoten om niet te klagen over overlast :p. Maar een speciale dank aan Eefje en diegene die zijn fles rode wijn op de houten vlor had laten staan. Dankzij een klein accidentje hadden we een witte kerst en heb ik nog lang herinneringen aan deze hartverwarmde avond! Ik ben net de laatste lik- jipenjanneke- koekjes aan het eten die de vrouwelijke, met hoornachtig tingelingeling, kerstman is komen uitdelen. Het hoogtepunt van de avond misschien wel. Wie de beelden wil herbekijken, jammer genoeg zonder "charleston", moet maar eens langskomen, ze zijn in een woord gezegd: kerstmis!

Ik denk dat iedereen gelukkig met zijn mooie bons, kotsemmers, champagneglazen en  schattige theeservicejes, dvd's en nijntjes, Turkse kunst, leesboeken, eetbare slipjes en plushen handboeien, audrey hedburnstuff en rubberen eendjes, duvel en oorbellen, snoepgoed en vooral de electrische octopus!

Kijk zelf naar deze selectie van foto's uit een reeks vrolijke kerstliederenachtige beelden. Bedankt iedereen!!! Mijn kerst kan nu al niet meer stuk, en voor wie blokt en papert, zoals ik, de komende dagen veel succes en gooi het er allmaal uit op 31 december!

xxxKerstMarilynxxx

---

You gave you're presents to, and I gave mine to you. I need Santa beside me, in everything I do

Kerst - kou -markt!

De kerstmarkt staat in Gent! We zijn er vanavond op verkenningstocht gegaan en we zijn heel wat oude bekenden tegen ons lijf gekomen. Mensen die van oorverwarmers houden, mensen met dikke en grote honden, mensen achter piano's die ons beter bekend zijn als "den diene van natasja..." en mensen die houden ijsschaatsen. Lichtjes, sterretjes, rood, wit en groen en glüwein! Ik dacht dat Elke zich volledig zou overgeven aan de champagnebar, maar de belgische paëlla moest ze eerst verorberd hebben. Ik ben voor de pasta gegaan en tiramisu als dessert. Bij Elke en Stijn wielen de poffertjes in de smaak, met chocolade natuurlijk. Straks ga ik nog even terug een kijkje geven, maar deze keer met een super knappe date ;)

Ik heb hem op DVD, die cowboy film die Lee Marvin een oscar voor beste acteur opleverde, die film met N.K.Cole, die film met de knappe Indiaanse jongen en de enige echt Barbarella in de hoofdrol - Jane Fonda - Cat Ballou!

Ditbeeld moet je eigenlijk in kleur zien, en in de context van Kid Shelleen (Lee Marvin) zien. De film is ongelooflijk grappig, de muziek van Cole draagt de film en Fonda is een super sexy Calamity Jane!

Morgen signeert Jose Van Dam in de Fnac van Antwerpen. We zullen hem onze verzameling cd's voorleggen en operabrochures van de Munt. Niet te vergeten de oude VHS video van Don Giovanni waar hij een uitstekende vertolking brengt van Loperello!

Daar ben ik dus, en ook met de stofzuiger in de hand op kot, want maandag is het KERSTMIS, althans voor de studentjes die komen ;)

kerstlolly...x

prrr...

Ta Lie Loe

Foolish Games

You took your coat off and stood in the rain,
You're always crazy like that.
And I watched from my window,
Always felt I was outside looking in on you.
You're always the mysterious one with
Dark eyes and careless hair,
You were fashionably sensitive
But too cool to care.
You stood in my doorway, with nothing to say
Besides some comment on the weather.

Well in case you failed to notice,
In case you failed to see,
This is my heart bleeding before you,
This is me down on my knees, and...
These foolish games are tearing me apart,
And your thoughtless words are breaking my heart
You're breaking my heart.

You're always brilliant in the morning,
Smoking your cigarettes and talking over coffee.
Your philosophies on art, Baroque moved you.
You loved Mozart and you'd speak of your loved ones
As I clumsily strummed my guitar.
You'd teach me of honest things,
Things that were daring, things that were clean.
Things that knew what an honest dollar did mean.
I hid my soiled hands behind my back.
Somewhere along the line, I must've gone
Off track with you.

Well, excuse me, guess I've mistaken you for somebody else,
Somebody who gave a damn,
Somebody more like myself. 

These foolish games are tearing me, you are tearing me, tearing me, you are tearing me apart,
And your thoughtless words are breaking my heart.

You took your coat off,
Stood in the rain,
You're always crazy like that.

Paris is the key to you heart

Tessa en ik zijn ervan overtuigd dat Jo onze engelbewaarster is. We hebben ze leren kennen in de Starbuck's shop - er moet zoiets in Gent verschijnen, de mocha blanc is overheerlijk! - en ze was volgens mij op doorreis in Amerika. Een klein lief oud dametje, zeker onze "Fairy Godmother", die ons gewoon emo heeft gekregen. Ik durf er voor wedden dat bij Tessa ook een traan heeft gerold over haar zacht wangetje. Het was het mooiste moment in Parijs!

Eigenlijk hebben we de jaarlijke routine gevolgd, met jawel een lekkere hartige - te kleine -  spagetthi ergens voorbij de Eifeltoren. We zijn wel een bezoek gaan brengen aan de Opera - thesis!! - maar ik ga eens op mijn gemak teruggaan. In de buurt van de opera is mijn gedroomde schoenenwinkel gevestig. In de vitrine hong een prachtige tutu en als je naar binnen keek zag je rekken vol mt pointes. Ik heb er stiekem een foto van genomen!

We hebben een prachtig filmpje van de Seine gemaakt en hebben ee glimpje opgevangen van de Notre Dame, maar deze keer heben we haar niet bezocht. Ik heb wel de oude paardenmolen uit mijn kindertijd teruggevonden en enkele prachtige nachtelijke foto's genomen van het Louvre. Uiteraard zijn we naar de Disneywinkel gegaan :). Ik heb zelfs een cadeautje van Tessje gekregen.
Je kan in die winkel zlefs het kleed van Elisabeth Swann kopen, je mag wel maar veertig kilo wegen om daar in te kunnen :s. En in de Quick was er een Fransman - oke hij was knap - enorm geinteresseerd in mij... Maar gelukkig is het daarbij gebleven. En is hij uiteindelijk toch maar vertrokken.


Parijs is wel duur, elk jaar vergeet ik dat. Voor die spagetthi was het tien euro en ik heb een jongen ee cheesburger zien eten met frieten voor een euro meer en hij kreeg ook effectief meer!! Vandaar de Quick, en ja ik had bokes mee maar die waren ook al bijna allemaal op. Ik ben een boefferke!
En koud, koud, koud - niet zo koud als twee jaar geleden - ik heb nog steeds geen tenen, en Tessa haar handen waren " eisklümpfen". We hebben ons dn maar warm gezongen :). Sommige mensen verklaarden ons zot, maar dat zijn we nu al 4 jaar gewoon dat we ons dat lekker niet aantrekken.



Spijtig dat alle quotes van Tessa niet heb opgeschreven. Maar we gaan zeker nog eens terug! En dan nemen we Karen mee!
Nog enkele foto's als afsluiter... au revoir!

versierde sauciskes

Atheneae kan maar niet stoppen met zagen over het feit dat ze op het fantastische VGK bal er gaat uit zien als een versierd sauciske! Met andere woorden...ik kan geen worst meer zien. Ik vind naar een "bal" gaan ( want een echt bal dat ziet er in mijn ogen nog altijd helemaal anders uit dan de gewone fuif met dress up! ) allemaal heel geestig, maar al dat gezaag, geflair, geparadeer,...hoeft er echt niet bij. De dag zelf, ja oke maar een volledige maand van te voren...het houdt mij liever van die "jaloers getinte" plaats weg. Maar de VGK is leuk en mijn beste vrieden zullen er om plezier  te maken dus...I SURRENDER!

De andere reden waarom ik nooit meer worst eet is de volgende:



Ik heb kei veel moeite moeten doen om er in te bijten en dan bleek het nog niet te smaken ook...
En nu wil Atheneae versierde sauciskes ophangen in de kerstboom wanneer we ons kersftfeestje geven. Ik ga daar toch nog eens met haar bespreken. Misschien klinken gesuikerde lolly's beter ;)

Ondertussen komt het vertrek naar Parijs met Tessa dichter bij :). Ik hoop de Opera een bezoek te kunnen brengen voor mijn scriptie en ik hoop uiteraard samen met Tessa de disney winkel onveilig te maken.

Voor de rest kan ik alleen maar zeggen dat zat zijn en tegelijk mails versturen niet gezond is, ik vandaag gelachen heb in de brug met tessa en een vriend van haar ( een tweede licer geschiedenis die klapt gelijk een wijf ;) ). Atheneae ook mee was en er nog een grappige log over zal verschijnen met media materiaal.

Vanavond is er weer appel kers geplant in de amber...deze keer liefst maar tot 24.00... want ik moet er donderdag uit om 04.00u en het is al twee nachten zwaar geweest.

Prrrrrrrr  ta lie loe...i love you toe!

feestjeuh!

selectie foto's van een leuk feestje!

 

Dreams

Spending all my money on phone cards
Waiting for my ship to come in, in from that ocean
Come home to this sea, harboring in me
I don't believe in four-leaf clovers
All the luck they're supposed to bring
I've used all my wild cards
But there's something I can do

To get close to you
I've got dreams of love and I love you
I know you feel the same way too
I feel your spirit when you're near me and when you're away
Somehow, somewhere I'll see you again
But until then I've got dreams of loving you

Thinking bout every little thing we ever did crazy
Sipping on that memory lane
That thing never closes, seven days of the week
I can drive in my sleep cause

Dreams I will share when I see you again
And I'll see you again pretty soon
I pray but until then I've got dreams

Ik wil daar naaaartoeeee...

Chaplin in beelden

Botanique
Koningsstraat 236 Brussel
tot 7 januari

---

TranSylvania (Fra)

regie: Tony Gatlif
met: Asia Argento, Amira Casar, Birol Ünel
release: woensdag 22 november

---

De blinde koning

met: Warre Borgmans, Pieter Embrechts, Dimitri Leue en Julie Borgmans/Babette Riské
tot 26 november in Het Paleis in Antwerpen

---

U leest het... drie prachtige uitstapjes :). Ondertussen heb ik weeral een nieuw kinderboek verslonden, als ik straks mss nog de lijst rechts aan pas, komt hij er zeker bij.

Voor de cover gekocht eigenlijk. Ik zou ook graag "De meisjesschilder" lezen van Monika Feth. "De duivel draagt Prada", is super grappig en ook het laatste boek dat ik op de boekenbeurs kocht van T. Lanoy ( zie ATV ;) ) "Fort Europa" is schitterend! Ik ben blij dat ik het heb laten signeren.

---

Vanavond nog een lekkere kers met appel looza in de amber, en morgen verder werken aan mijn cursus van de geschiedenis van Japen. Dat doet mij eraan denken dat ik nog steeds een goede kaart moet vinden in een of andere atlas. Maar de atlassen staan niet meer op hun vroegere plaats in de bibliotheek, zucht...Ik kijk vooral uit naar het weekend: Schiller.

Volgens sommige - eigenlijk iedereen die me kent - ben ik een zotte doos. Dus had ik ooit het e-mailadres: hetzotdoosje@hotmail.com. En nu heeft een of andere dolfijn_37@hotmail mij een mailtje verzonden om te vragen of ik haar vriendin niet zou willen zijn. Wedde dat het een of andere virus is, en met die thesis, neen dankuwel. Over mijn thesis gesproken, tot nu toe kan ik mijn onderwerp nog net binnen de vijf minuten omschrijven:

"Het vrouwelijk lichaam als (lust)object binnen de decadentie van het laat - romantische ballet op het einde van de 19de eeuw, onder meer in de beruchte "foyer de la dance" van het Ballet van de Opera van Parijs, met als Case - study Coppélia, evt ook nog de schilderijen van Degas, of over de theorieën van de Über - marionet van C. Graig"

Een hele boterham, maar wel een lekkere.

De muziek van "Corpse Bride" is prachtig. Vooral die piano solo's, zalig! Ik begin meer en meer zin te krijgn om thuis op de piano disney songs te tokkelen en luidkeels mee te zingen. Maar ik heb geen tijd :(. Ik heb nog net tijd om een beetje sociaal mee te doen, kers met appel loozaatjes te drinken in de amber en uiteraard "Happy Monday". Ons Ellie heeft daar trouwens nog foto's van geloof ik, van after the VGK - quiz. Usb - stick, een kus voor wie dat heeft uitgevonden.

emo

There was never time enough
I can't breath
It's too hard to think of love
I can't breath, I can't breath

Can't let my words betray
I won't talk, I won't talk
Words will never be the way
I won't talk, won't talk

Many fears, many dreams
Many roads out there
Hide the pain behind the smile
Behind the tears

You burn like fire
Burn like ice
Your heart tears, your heart tears
You be strong and hold it in
But your heart still cares

Many fears and many dreams
Many roads out there
Hide the pain behind the smile
Till there are no more tears

Many fears and many dreams
Many roads out there
Hide the pain behind the smile
Till there are no more tears

There was never time enough
I can't breath
It's too hard to think of love
I can't breath, I can't breath

Many fears and many dreams
Many roads out there
Hide the pain behind the smile
Till there are no more tears

Many fears and many dreams
Many roads out there
Hide the pain behind the smile
Till there are no more tears

There was never time enough......

Ik ben niet schattig!

---

Iemand zei gisteren: "Jij bent schattig als je verliefd bent". Maar ik ben niet verliefd?!? Ontkenningsfase! Ik heb een heel klad geschreven...een log over duiveltjes: de telduivel, Nelson: duivel aan huis...Maar ik ben te lui om alles over te tippen. Waar het eigenlijk op neerkomt is dat ik wilde mee delen dat Nelson, van Dupuis, grappig is! Net zoals het hierboven weergegeven boek. Want die ik - zie - ik - zie - wat - jij - niet - ziet - jager is klein en schattig! Ik ben stout geweest vandaag. Ik ben niet naar de les gegaan maar heb gewerkt op mijn kot. Onlangs heb ik zelfs gestofzuigd :o, en deze week heb ik al drie loges gehad. Ondertussen lees ik in het boek "Veertjes Dans" en werk ik aan vier papers en een thesis. Misschien wordt het tijd dat ik de laatste hand leg op een van die vier papers, kwestie van tijd te winnen. Want het bal komt eraan, hoezee hoezee...en we geven een etentje...en mijn kot is groot...en de genodigden zijn vrienden van mij...en het wordt gourmet...schuimwijn...schuimwijn...oh ja en schuimwijn :D. At least that's what I hope :p. Maar het meeste kijk ik uit naar 30 november...Paris...de mooie lichtstad. We gaan Tessa haar happy birthday vieren. Nu ga ik eten, in de brug, met sexy Eefje.

Morantisch

---

'90 feestjeuh!!! Met vooraf een lekker schuimwijn etentje. Afgezien van bepaalde waterachtige emoties was het de max! - Jammer dat " Behind these hazel eyes" van ons Kelly geen jaren negentig nummer is, ik had het met plezier mee gekeeld...- Foto's van kussende, met ijsblokjes weliswaar, meisjes met leuke staartjes en rokjes zullen volgen...niet één maar een hele reeks :). En do not look at me...Atheneae started it! Ik wist niet dat twee lange vlechten mij zo goed stonden :D...ik heb ooit wel eens Rapunzel gespeeld in een torenkamer met een mega lange pruik op mijn kop maar schattig voelde ik me toen bepaald niet...Het boek: "Ik ben niet schattig" ( of was het nu..."maar ik ben wel schattig"... ) is een schattig boek! En "Ik wil een poes"...is...verrassend grappig!

Tussen het schriiven van papers ( geschiedenis van Japen, Beeldtaal en groepswerk...uhum...) en scriptie ( het vrouwenlichaam als lustobject binnen het romantische ballet eind 19de eeuw ) door wordt er gewerkt aan een verrassende ladiesnight, internet op kot, La Traviata, Parijs en het VGK - bal. We houden een prive etentje by candle light op kot en het gaat smullen worden. Kan ik eindelijk voor een avond echt Marilyn zijn. Ik heb trouwens een leuk boek in de bibliotheek gevonden: "Als sterren naar de hemel gaan" ( doet me denken aan ..."als sterretjes aan de hemel staan"...)

en tot slot nog even vertellen dat Garp grappig is!

Mokochocolata

---

---

Onlangs heb ik samen met de lieve Atheneae naar De Kleine Zeemeermin gekeken. Jeugdsentiment begint hier stilaan een cliche te worden. En dat ik wekelijks de overheerlijke chocoladebar een bezoekje breng ook! Onlangs nog ben ik met Tessa en haar lieve kleine zus gaan smullen en hebben we de potjes chocolade met de vingers uitgelikt. Het was boordevol fun en de fotosessie heeft zijn vruchten afgeworpen ;)

             

                                                                                                 

Binnenkort gaan Tessa en ik naar Parijs. Een uitgebreid verslag zal volgen!!!

Gisteren heb ik, ongeplant weliswaar, een bezoek gebracht aan de tentoonstelling van Stanley Kubrick. Het was best interessant. Vooral volgende quote, die in koeien van letters op de muur van de afdeling " A clockwork orange" stond geschreven, is mij bijgebleven:

"The essential moral question is whether or not man can be good without having the optional to be evil , and whether such a creature is still human"

Graag jullie reacties! Liefst van mensen die de hierboven genoemde film kennen.

Ondertussen vraag ik me af hoe het gestelt is met het aantal vieuws op ons eigen filmpje:

http://brutin.be

Misschien moet ik enkele filmpjes van Atheneae die zingt posten, maar dat zou ze me nooit vergeven :D.

                     

Romeo en...

Jaja...die kennen we. En voor jullie weer zuchten...niet weer zo een oude musical...als jullie West Side Story nog niet gezien hebben,...gat...groooot gat. Waarom? Omdat het een film is waarin alles choreografisch vastligt, omdat het een heel intensief filmproces is geweest in de straten van NY. Omdat de muziek van Leonard Bernstein dit verhaal draagt en nog steeds "hip" klinkt. Omdat niet alleen de acteurs werden geprezen maar ook de regisseurs met oscars. Ja Daarom is het mss een gat...maar daarom mss ook niet. In mijn ogen is het omdat dit verhaal, het klassieke Romeo en Juliette verhaal beter invult dan welke andere adaptatie ooit van dit beroemde Shakespeare stuk.

Om mij nader te verklaren, om te tonen waar ik naartoe wil, om mss een belletje te doen rinkelen citeer ik de laatste woorden van het personage Maria (Natalie Wood):

MARIA
Hold my hand and we're halfway there.
Hold my hand and I'll take you there,
Someday,
Somehow...
[He has started to join in on the second line. She sings harder,
as though to urge him back to life, but his voice falters and he
barely finishes the line. She sings on, a phrase or two more,
then stops, his body quiet in her arms. A moment, and then, as
she gently rests Tony on the floor, the orchestra finishes the
last bars of the song. Lightly, she brushes Tony's lips with her
fingers. Behind her, Action, in font of a group of Jets, moves to
lead them toward Chino. Maria speaks, her voice cold, sharp.]

Stay back.

[The shawl she has had around her shoulders slips to
the ground as she gets up, walks to Chino and holds out her hand.
He hands her the gun. She speaks again, in a flat, hard voice.]

How do you fire this gun, Chino? Just by pulling this little
trigger?

[She points it at him suddenly; he draws back. She has
all of them in front of her now, as she holds the gun out and her
voice gets stronger with anger and savage rage.]

How many bullets
are left, Chino? Enough for you? [Pointing at another.] And you?
[At Action.] All of you? YOU ALL KILLED HIM; and my brother and
Riff.

Not with bullets and guns.                  
With hate!
   
                  
Well, l can kill too,
because now l have hate!

[She has been
pointing the gun wildly, and they have all been drawing back.
Now, again, she holds it straight out at Action.]

How many can I
kill, Chino? How many-and still have one bullet left for me?

[Both hands on the gun, she breaks into tears, hurls the gun away
and sinks to the ground. Schrank walks on looks around and starts
toward Tony's body. Like a madwoman, Maria races to the body.
She kisses him gently. Music starts as the two Jets and
two Sharks lift up Tony's body and start to carry him out. The
others, boys and girls, fall in behind to make a procession]

Jeugdsentiment

(hihi) De eerste film, jawel

En er mist nog hel wat uit dit lijstje...zucht..:)

Prada, en de duivel draagt het!

Wat een ladiesnight! Het filmfestival, Streep en Hathaway...they made my day! Vrouwen aan de top, en wat voor vrouwen. Streng, to the point, gemeen maar menselijk met gevoel. Al weet ik weinig over de mode en weiger ik nog het blad Elle te kopen (vanwege hun reclame voor echte bont), ik geloof dat het boek van Lauren Weisberger voor heel wat controverse heeft gezorgd. De film is niet alleen lekker gemeen, vrouwen die vechten om de macht, vrouwen die "de droomjob" hebben, maar zit ook boordevol humor. Dit in de zin van... we lachen met bepaalde aspecten en inside - jokes in verband met de modewereld...we lachen met de modewereld... maar ook in de zin van goede humor binnen het script. Een sausje romantiek, verdriet en overspel...met happy end.

Streep laat de menselijke kant zien van "de draak", een zakenvrouw, hard, moeilijk...BITCH, maar een vrouw die haar kinderen graag gelukkig maakt. Hathaway werkt hard, raakt snel mee aan de top maar kiest er uiteindelijk toch niet voor. Misschien is er dan toch nog hoop, misschien wil niet elke vrouw zijn wat "Miranda" is.

Lauren Weisberger

hihi

"kijk kijk kijk"

"Zie je?"

"Ode aan Lucifer"

"En nog een keer, hihi"

Ever After

And then one night came the tragedy. It was the spring of the year, and the story had been told for the night, and Jane was now asleep in her bed. Wendy was sitting on the floor, very close to the fire, so as to see to darn, for there was no other light in the nursery; and while she sat darning she heard a crow. Then the window blew open as of old, and Peter dropped in on the floor.

He was exactly the same as ever, and Wendy saw at once that he still had all his first teeth.

He was a little boy, and she was grown up. She huddled by the fire not daring to move, helpless and guilty, a big woman.

"Hullo, Wendy," he said, not noticing any difference, for he was thinking chiefly of himself; and in the dim light her white dress might have been the nightgown in which he had seen her first.

"Hullo, Peter," she replied faintly, squeezing herself as small as possible. Something inside her was crying Woman, Woman, let go of me."

"Hullo, where is John?" he asked, suddenly missing the third bed.

"John is not here now," she gasped.

"Is Michael asleep?" he asked, with a careless glance at Jane.

"Yes," she answered; and now she felt that she was untrue to Jane as well as to Peter.

"That is not Michael," she said quickly, lest a judgment should fall on her.

Peter looked. "Hullo, is it a new one?"

"Yes."

"Boy or girl?"

"Girl."

Now surely he would understand; but not a bit of it.

"Peter," she said, faltering, "are you expecting me to fly away with you?"

"Of course; that is why I have come." He added a little sternly, "Have you forgotten that this is spring cleaning time?"

She knew it was useless to say that he had let many spring cleaning times pass.

"I can't come," she said apologetically, "I have forgotten how to fly."

"I'll soon teach you again."

"O Peter, don't waste the fairy dust on me."

She had risen; and now at last a fear assailed him. "What is it?" he cried, shrinking.

"I will turn up the light," she said, "and then you can see for yourself."

For almost the only time in his life that I know of, Peter was afraid. "Don't turn up the light," he cried.

She let her hands play in the hair of the tragic boy. She was not a little girl heart-broken about him; she was a grown woman smiling at it all, but they were wet eyed smiles.

Then she turned up the light, and Peter saw. He gave a cry of pain; and when the tall beautiful creature stooped to lift him in her arms he drew back sharply.

"What is it?" he cried again.

She had to tell him.

"I am old, Peter. I am ever so much more than twenty. I grew up long ago."

"You promised not to!"

"I couldn't help it. I am a married woman, Peter."

"No, you're not."

"Yes, and the little girl in the bed is my baby."

"No, she's not."

But he supposed she was; and he took a step towards the sleeping child with his dagger upraised. Of course he did not strike. He sat down on the floor instead and sobbed; and Wendy did not know how to comfort him, though she could have done it so easily once. She was only a woman now, and she ran out of the room to try to think.

Peter continued to cry, and soon his sobs woke Jane. She sat up in bed, and was interested at once.

"Boy," she said, "why are you crying?"

Peter rose and bowed to her, and she bowed to him from the bed.

"Hullo," he said.

"Hullo," said Jane.

"My name is Peter Pan," he told her.

"Yes, I know."

"I came back for my mother," he explained, "to take her to the Neverland."

"Yes, I know," Jane said, "I have been waiting for you."

When Wendy returned diffidently she found Peter sitting on the bed-post crowing gloriously, while Jane in her nighty was flying round the room in solemn ecstasy.

"She is my mother," Peter explained; and Jane descended and stood by his side, with the look in her face that he liked to see on ladies when they gazed at him.

"He does so need a mother," Jane said.

"Yes, I know." Wendy admitted rather forlornly; "no one knows it so well as I."

"Good-bye," said Peter to Wendy; and he rose in the air, and the shameless Jane rose with him; it was already her easiest way of moving about.

Wendy rushed to the window.

"No, no," she cried.

"It is just for spring cleaning time," Jane said, "he wants me always to do his spring cleaning."

"If only I could go with you," Wendy sighed.

"You see you can't fly," said Jane.

Of course in the end Wendy let them fly away together. Our last glimpse of her shows her at the window, watching them receding into the sky until they were as small as stars.

As you look at Wendy, you may see her hair becoming white, and her figure little again, for all this happened long ago. Jane is now a common grown-up, with a daughter called Margaret; and every spring cleaning time, except when he forgets, Peter comes for Margaret and takes her to the Neverland, where she tells him stories about himself, to which he listens eagerly. When Margaret grows up she will have a daughter, who is to be Peter's mother in turn; and thus it will go on, so long as children are gay and innocent and heartless.

Sleeping Beauty

Twaalf herauten zond de koning uit om de lof te zingen van de pasgeboren prinses. Om ons te roepen, zodat we haar konden zegenen. We kwamen. Er was een banket zoals het paste voor ons, de eregasten. Mijn zussen gaven gaven de gewenste geschenken:

Schoonheid, wijsheid, een lieflijke stem, goedheid, goede smaak, bevalligheid, geduld, muzikaliteit, handigheid, vriendelijkheid en wijsheid.

Ik wou haar een lang leven geven, tot ik in haar ogen keek. Ze leken tot mij te spreken en ik twijfelde terwijl de koning en koningin toekeken, en gaf de prinses de vrijheid om haar leven te leiden. Maar de koning was woest, de koningin kwaad. Zij hadden hun dochtertje al uitbesteed.

Dus deed ik, goede fee die ik ben, het tweede beste ding: Ik gaf haar honderd jaar slaap en de mogelijkheid een man te krijgen die bereid was om voor haar door het vuur tte gaan. Een man die haar wou.

Ik, Carabosse, gaf haar liefde.

hope

  Hope is where the heart is...

Afscheid

Sound the bugle now, play it just for me. As the seasons change, remember how I used to be. Now I can't go on, Can't even start. I've got nothing left, just an empty heart.
I'm a sailor, wounded so I must give up the fight. There's nothing more for me, lead me away... Or leave me lying here

Sound the bugle now, tell them I don't care. There's not a road I know that leads to anywhere. Without a light feat that I will, stumble in the dark
Lay right down, decide not to go on.

prentjes

Singing in the rain

Vandaag, toen ik ben gaan winkelen op de Zuid (Gent), ben ik terecht gekomen in een stortbui van liters water...en moest ik denken aan "Singing in the Rain"!

Een film die misschien bij vele van jullie als "foute film" in de oren klinkt, omdat het een musical is. Maar deze film is veel meer dan dat! Het is een film die gaat over een belangrijke omwenteling binnen de filmindustrie: "Talking Pictures"

De film is enorm grappig dankzij de dame hier op de foto! Maar de film is ook gewoon grappig qua verhaal, inhoud en tekst. Je kan de liedjes gerust doorspoelen, buiten wanneer Lina Lamont ( foto) het liedje Singing in the rain zingt...hilarisch!

Ook dans! Ja dansen, dat kon Gene Kelly wel. Maar de dame waarvoor ik met veel respect een bepaalde scene keer op keer voor terugspoel is Cyd Charisse. Een enorm goede en mooie danseres die ook "Brigadoon" de moeite maakt om naar te kijken.

 

Roman Holliday

Btw...Italië was een roman holliday

Smile

Smile though your heart is aching, Smile even though its breaking. When there are clouds in the sky, youll get by, If you smile through your fear and sorrow. Smile and maybe tomorrow, You'll see the sun come shining through for you.

Light up your face with gladness, Hide every trace of sadness. Although a tear may be ever so near. Thats the time you must keep on trying. Smile, whats the use of crying?
You'll find that life is still worthwhile, If you just smile.

Perfect Picture

The Perfect piucture for me!!

Prinses

My Ballet tutu

You think you own whatever land you land on
The Earth is just a dead thing you can claim
But I know every rock and tree and creature
Has a life, has a spirit, has a name
You think the only people who are people
Are the people who look and think like you
But if you walk the footsteps of a stranger
You'll learn things you never knew you never knew

Come run the hidden pine trails of the forest
Come taste the sunsweet berries of the Earth
Come roll in all the riches all around you
And for once, never wonder what they're worth
The rainstorm and the river are my brothers
The heron and the otter are my friends
And we are all connected to each other
In a circle, in a hoop that never ends

How high will the sycamore grow?
If you cut it down, then you'll never know
And you'll never hear the wolf cry to the blue corn moon
For whether we are white or copper skinned
We need to sing with all the voices of the mountains
We need to paint with all the colors of the wind

You can own the Earth and still
All you'll own is Earth until
You can paint with all the colors of the wind

Lieftallig Prinsesje

Zacht, elegant en fijzinnig. Houdt van blinkende paleizen, van charmante prinsen en van betoverende bossen. Danst als een koningin en eenhoorns fluisteren jou hun geheimpjes in het oor. Zoet zijn zonder tralala.

Ze is nog maar een knopje. Ze is nog maar een popje. Ze is een kostbaarheidje ter grootte van een appel. Zacht en zoet en lief en goed. Maar soms wil ze niet slapen en dan worden we zo moe. Wat helpt er dan? Een liedje op het melodietje " PoehPoehPidoeh..."